حق اخذ به شفعه
ماده ۸۰۸ قانون مدنی حق اخذ به شفعه را این طور بیان کرده است:
هرگاه مال غیر منقول قابل تقسیمی بین ۲ نفر مشترک باشد و یکی از ۲ شریک حصه خود را به قصد بیع به شخص ثالثی منتقل کند شریک دیگر حق دارد قیمتی را که مشتری داده است به او بدهد و حصه مبیعه را تملک کند.
به زبان ساده اگر مال غیر منقول مشاعی بین دونفر باشد و آن مال قابل تقسیم باشد، در صورتیکه یکی از شرکاء سهم خود را به شخص ثالث واگذار کند، شریک دیگر میتواند آن مبلغ را به مشتری پرداخت کرده و مالک تمامی ملک شود، به این امر « حق اخذ به شفعه » اطلاق میشود.
شرایط تحقق اخذ به شفعه
اما چند شرط برای تحقق « اخذ به شفعه » وجود دارد :
۱- مال مشاعی غیر منقول بایستی تنها میان دو نفر شریک باشد.
۲- مال مذکور بایستی قابل تقسیم باشد، چرا که در اثر افراز ملک ضرر احتمالی متوجه شریک نشود.
۳- اقدام برای اخذ به شفعه باید فوری باشد.
۴- شریک باید توان پرداخت سریع و بدون قید و شرط ثمن معامله به مشتری را داشته باشد.
۵- انتقال سهم مشترک باید از طریق عقد بیع باشد نه عقود دیگر نظیر صلح و هبه و …
۶- شریک باید تمامی سهم خود را واگذار کرده باشد نه قسمتی از آن.
با کلیک روی این لینک می توانید دیگر مقالات حقوقی را نیز مشاهده کنید.
